Koleje i nieruchomości w Polsce

Dworzec kolejowy Wrocław Główny

Dworzec kolejowy Wrocław Główny jest jednym z największych dworców w Polsce. Według starego podziału kategorii dworców zalicza się do kategorii A (roczna odprawa powyżej 2 mln osób), a wedługo nowego, obowiązujacego od 2015 r., do kategorii premium (obsługuje ruch międzynarodowy, międzywojewódzki i regionalny, jest ważnym węzłem komunikacyjnym i oferuje szeroki zakres usług komercyjnych). Zdaniem wielu jest także jednym z najpiękniejszych.

Budynek dworca w obecnej lokalizacji powstał w latach 1855-1857, a jego projektantem był Wilhelm Grapow. Pierwszy dworzec miał tylko jeden peron osłonięty oszkloną halą peronową, a budynek dworca był utrzymany w stylu angielskiego neogotyku i znajdowały się w nim poczekalnie, restauracja, biura i mieszkania dyrektora kolei oraz zawiadowców. Okolice, w których znajdował się dworzec, były wówczas niezabudowane, więc potrzebne były zmiany układu komunikacyjnego, by zapewnić dojazd do obiektu.

W latach 80. XIX wieku, wobec rosnącego zapotrzebowania na transport kolejowy, pojawiły się plany przebudowy dworca. Rozbudowa została przeprowadzona w latach 1899-1904 i łączyła elementy historyzmu i secesji. Zbudowano pięć nowych peronów, z których cztery nakryto halą peronową. Wcześniejsza hala peronowa została przekształcona w hall rozrządowy. W 1903 r. doszło do powodzi w mieście, lecz nie wpłynęła ona w istotny sposób na przebudowę dworca.

W czasie wojny dworzec nie uległ poważnym zniszczeniom. Pod dworcem powstały wtedy schrony, które w późniejszych latach były miejscem prowadzenia drobnego handlu. Kolejna przebudowa nastąpiła w 1960 r. Zmodyfikowano wówczas elewację i usunięto część ozdób. W 1967 r. na dworcu nastąpił tragiczny wypadek – aktor Zbigniew Cybulski próbował wskoczyć do jadącego pociągu, lecz mu się tu nie udało, odniósł ciężkie obrażenia i zmarł w szpitalu. Obecnie na peronie znajduje się tablica poświęcona jego pamięci.

Kolejny remont przeprowadzono na przełomie lat 80. i 90. W latach 2008-2009 w podziemiach dworca były prowadzone prace badawcze, które położyły kres legendom miejskim o podziemnym szpitalu, a nawet o ukrytych skarbach. Następny remont odbył się w latach 2010-2012 – przed Euro 2012. Przywrócono wówczas oryginalny wygląd niektórym zabytkowym elementom. Zmieniono też kolor elewacji – z białej (przybrudzonej) na pomarańczową. W miejscu dawnych schronów stworzono parking. Po remoncie, wskutek opóźnień organizacji najmu, powierzchnie handlowe i gastronomiczne przez dłuższy czas stały puste. Jednak odkąd w PKP S.A. powstał dział zajmujący się obsługą inwestorów, pozyskiwanie najemców stało się łatwiejsze.

Ostatnie artykuły

Zdarza się, że nie mamy innego wyboru, niż zamieszkanie w budynku położonym blisko torów, drogi czy lotniska. Uciążliwości takiej lokalizacji to hałas i drgania. Co możemy zrobić, by zminimalizować te niedogodności? Czytaj dalej...
Pod koniec lutego 2017 r. w mediach pojawiła się informacja, że 90% gruntów, na których znajdują się nieruchomości należące do PKP, może przejść na własność gmin. Czytaj dalej...
Polskie dworce kolejowe rzadko cieszą oko. Zniszczone budynki, zdewastowane perony to bolączka wielu miast, również tych większych. Czytaj dalej...